The Victory Ang Kadaugan

The tempter thought to take advantage of Christ's humanity, and urge Him to presumption. But while Satan can solicit, he cannot compel to sin. He said to Jesus, "Cast Thyself down," knowing that he could not cast Him down; for God would interpose to deliver Him. Nor could Satan force Jesus to cast Himself down. Unless Christ should consent to temptation, He could not be overcome. Not all the power of earth or hell could force Him in the slightest degree to depart from the will of His Father.

Ang manunulay naghunahuna sa pagkuha sa bintaha sa pagkatawhanon ni Kristo, ug nagpugos Kaniya sa pagpaaron ingnon. Apan samtang si Satanas makahangyo, dili siya makapugos sa pagpakasala. Siya miingon ngadto kang Jesus, "Umambak Ikaw ngadto sa ubos," kay nahibaloan niya nga dili Siya mahulog; kay ang Dios mobabag sa pagluwas Kaniya. Ni si Satanas makapugos kang Jesus nga moambak Siya sa Iyang kaugalingon. Hangtud nga si Kristo mosugot sa tentasyon, dili Siya madaug. Dili ang tanang gahum sa yuta ug sa inpierno nga makapugos Kaniya sa diotay nga bahin sa pagtalikod gikan sa kabubut-on sa Iyang Amahan.

The tempter can never compel us to do evil. He cannot control minds unless they are yielded to his control. The will must consent, faith must let go its hold upon Christ, before Satan can exercise his power upon us. But every sinful desire we cherish affords him a foothold. Every point in which we fail of meeting the divine standard is an open door by which he can enter to tempt and destroy us. And every failure or defeat on our part gives occasion for him to reproach Christ.

Ang manunulay dili makapugos kanato sa pagbuhat sa dautan. Siya dili makagahum sa mga hunahuna hangtud nga sila natugyan ngadto sa iyang pagmando. Kon ang kabubut-on mouyon, ug ang pagtuo mamuhi sa iyang pagkupot diha kang Kristo, sa dili pa si Satanas makapalihok sa iyang gahum diha kanato. Apan ang tagsatagsa ka handum sa sala nga atong gitagoan makahatag kaniya ug tikanganan. Ang tagsatagsa ka punto diin kita mapakyas sa paghimo sa diosnong tulomanon maoy binuksang pultahan diin siya makasulod aron sa pagtintal ug paglaglag kanato. Ug tagsatagsa ka kapakyasan ug depikto sa atong kabahin makahatag ug kahigayonan nga siya magpakaulaw kang Kristo.

When Satan quoted the promise, "He shall give His angels charge over Thee," he omitted the words, "to keep Thee in all Thy ways;" that is, in all the ways of God's choosing. Jesus refused to go outside the path of obedience. While manifesting perfect trust in His Father, He would not place Himself, unbidden, in a position that would necessitate the interposition of His Father to save Him from death. He would not force Providence to come to His rescue, and thus fail of giving man an example of trust and submission.

Sa diha nga gisubli ni Satanas ang saad, "Magahatag Siyag sugo sa iyang mga manulonda mahitungod Kanimo," iyang gisayloan ang mga pulong, "aron pagbantay Kanimo sa Imong mga dalan," mao kini, sa tanang mga dalan nga gipili sa Dios. Si Jesus mibalibad sa paglakaw gawas sa dalan sa pagtuman. Samtang nagpakita sa hingpit nga pagsalig sa Iyang Amahan, dili Niya ibutang ang Iyang kaugalingon, wala sugoa, diha sa kahimtang nga nagkinahanglan sa pagbabag sa Iyang Amahan aron pagluwas Kaniya gikan sa kamatayon. Siya dili magpugos sa pagmando sa Dios nga moabut sa pagtabang Niya, ug sa ingon niana mapakyas sa paghatag sa tawo sa sumbanan sa pagsalig ug pagsugot.

Jesus declared to Satan, "It is written again, Thou shalt not tempt the Lord thy God." These words were spoken by Moses to the children of Israel when they thirsted in the desert, and demanded that Moses should give them water, exclaiming, "Is the Lord among us, or not?" Exodus 17:7. God had wrought marvelously for them; yet in trouble they doubted Him, and demanded evidence that He was with them. In their unbelief they sought to put Him to the test. And Satan was urging Christ to do the same thing. God had already testified that Jesus was His Son; and now to ask for proof that He was the Son of God would be putting God's word to the test,—tempting Him. And the same would be true of asking for that which God had not promised. It would manifest distrust, and be really proving, or tempting, Him. We should not present our petitions to God to prove whether He will fulfill His word, but because He will fulfill it; not to prove that He loves us, but because He loves us. "Without faith it is impossible to please Him: for he that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him." Hebrews 11:6.

Si Jesus mipahibalo ngadto kang Satanas, "Nahisulat na pag-usab, Dili mo pagtintalon ang Ginoo nga imong Dios," Kining mga pulonga gisulti ni Moises ngadto sa mga anak sa Israel sa giuhaw sila didto sa desierto, ug nagsugo kang Moises paghatag kanila ug tubig, nga miingon, "Ania ba si Jehoba sa taliwala nato kun wala ba?" Eks. 17:7. Ang Dios nagbuhat sa makahibulong alang kanila; apan sa kalisdanan sila miduhaduha Kaniya, ug naghangyo ug kamatayon nga Siya uban ba kanila. Sa ilang kakulang sa pagtuo sila nangita sa pagbutang Kaniya sa pagsulay. Ug si Satanas naghangyo kang Kristo sa paghimo sa samang butang. Ang Dios nagpamatuod na nga si Jesus maoy Iyang Anak; ug karon ang paghangyo sa proyba nga Siya mao ang Anak sa Dios maoy pagbutang sa pulong sa Dios sa pagsulay,—pagtental Kaniya. Ug sama ang pagkamatuod sa paghangyo nianang wala isaad sa Dios. Mapakita ang kakulang sa pagsalig, ug sa matuod magpaproyba, kun magtental, Kaniya. Dili kita magpadala sa atong mga pangalyupo ngadto sa Dios sa pagsulay kon Siya makatuman sa Iyang pulong, apang tungod kay Siya makatuman niini; dili sa pagproyba nga Siya nahigugma kanato, apan tungod kay Siya nahigugma kanato. "Ug kon walay pagtuo dili gayud mahimo ang pagpahimuot Kaniya: Kay bisan kinsa nga magaduol sa Dios kinahanglan magatuo sa Iyang pagkaanaa, ug nga Siya magabalus ra sa mga magapangita Kaniya." Heb. 11:6.

But faith is in no sense allied to presumption. Only he who has true faith is secure against presumption. For presumption is Satan's counterfeit of faith. Faith claims God's promises, and brings forth fruit in obedience. Presumption also claims the promises, but uses them as Satan did, to excuse transgression. Faith would have led our first parents to trust the love of God, and to obey His commands. Presumption led them to transgress His law, believing that His great love would save them from the consequence of their sin. It is not faith that claims the favor of Heaven without complying with the conditions on which mercy is to be granted. Genuine faith has its foundation in the promises and provisions of the Scriptures.

Apan ang pagtuo sa bisan unsang paagi dili makig-uyon sa pagpaaron-ingnon. Siya lamang nga mao ang matuod nga pagtuo maoy seguro batok sa pagpaaron-ingnon. Kay ang pagpaaron-ingnon mao ang linimbong nga pagtuo ni Satanas. Ang pagtuo nag-angkon sa mga saad sa Dios, ug magdala sa bunga sa pagtuman. Ang pagpaaron-ingnon nag-angkon usab sa mga saad, apan gigamit kini sama sa paghimo ni Satanas, aron sa pagpamalibad sa paglapas. Ang pagtuo mao unta ang magdala sa atong unang mga ginikanan sa pagsalig sa gugma sa Dios, ug pagtuman sa Iyang mga sugo. Ang pagpaaron-ingnon midala kanila sa paglapas sa balaod, sa pagtuo nga ang Iyang dakung gugma makaluwas nila gikan sa pagkahitabu sa ilang sala. Dili mao ang pagtuo ang mokuha sa pabor sa langit kon dili mosunod sa mga kondisyon diin ang kalooy igahatag. Ang matuod nga pagtuo adunay patukoranan diha sa mga saad ug mga tulomanon sa mga Kasulatan.

Often when Satan has failed of exciting distrust, he succeeds in leading us to presumption. If he can cause us to place ourselves unnecessarily in the way of temptation, he knows that the victory is his. God will preserve all who walk in the path of obedience; but to depart from it is to venture on Satan's ground. There we are sure to fall. The Saviour has bidden us, "Watch ye and pray, lest ye enter into temptation." Mark 14:38. Meditation and prayer would keep us from rushing unbidden into the way of danger, and thus we should be saved from many a defeat.

Usahay kon si Satanas mapakyas sa pagdasig pagkulang sa pagtuo, molampas siya sa pagdala kanato sa pagpaaron-ingnon. Kon siya makahimo kanato nga kita mahimutang sa atong kaugalingon sa wala unta kinahanglana sa dalan sa tentasyon, siya nahibalo nga ang kadaugan maiya na. Ang Dios magpreserbar sa tanang molakaw sa dapit ni Satanas. Diha niana kita seguro nga mahulog. Ang Manluluwas nagpahibalo kanato, "Managtukaw kamo ug managampo, aron kamo dili mahisulod sa panulay." Mar. 14:38. Ang pagpamalandong ug pag-ampo magpugong kanato gikan sa pagdali nga wala sugoa ngadto sa dalan sa katalagman, ug ingon niana kita maluwas gikan sa daghang kapildihan.

Yet we should not lose courage when assailed by temptation. Often when placed in a trying situation we doubt that the Spirit of God has been leading us. But it was the Spirit's leading that brought Jesus into the wilderness to be tempted by Satan. When God brings us into trial, He has a purpose to accomplish for our good. Jesus did not presume on God's promises by going unbidden into temptation, neither did He give up to despondency when temptation came upon Him. Nor should we. "God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it." He says, "Offer unto God thanksgiving; and pay thy vows unto the Most High: and call upon Me in the day of trouble: I will deliver thee, and thou shalt glorify Me." 1 Corinthians 10:13; Psalm 50:14, 15.

Bisan pa dili kita magpawala sa kadasig kon hibalagon sa tentasyon. Usahay kon mabutang sa masulayong kahimtang kita magduhaduha nga ang Espiritu sa Dios nagamando kanato. Apan mao ang pagmando sa Espiritu ang nagadala ni Jesus ngadto sa kamingawan aron tentalon ni Satanas. Sa dihang dad-on kita sa Dios ngadto sa pagsulay, aduna Siyay tuyo nga himuon alang sa atong kaayohan. Si Jesus wala maghunahunang matuman ang mga saad sa Dios pinaagi sa pag-adto nga wala sugoa ngadto sa tentasyon, ni Siya mobiya nga naluya kon ang tentasyon moabut diha Kaniya. Dili usab kita. "Ang Dios matinumanon, ug dili Niya itugot nga kamo pagapanulayon labaw sa inyong maarangan; apan uban sa pagpanulay Siya magatagana usab ug lutsanan sa paglikay, aron kamo makahimo sa pag-antus niini." Siya miingon, "Magahalad ka sa Dios ug halad-sa-pasalamat; ug magabayad ka sa imong mga panaad ngadto sa Hataas Uyamot: ug tawgon mo Ako sa adlaw sa kalisdanan: pagaluwason Ko ikaw, ug ikaw magahimaya Kanako." 1 Kor. 10:13; Sal. 50:14, 15.

Jesus was victor in the second temptation, and now Satan manifests himself in his true character. But he does not appear as a hideous monster, with cloven feet and bat's wings. He is a mighty angel, though fallen. He avows himself the leader of rebellion and the god of this world.

Si Jesus madaugon sa ikaduhang tentasyon, ug karon si Satanas nagpakita sa iyang kaugalingon sa iyang matuod nga kinaiya. Apan dili Siya magpakita nga makalilisang nga dakung mananap, nga may nabulag nga mga tiil ug mga pako sama sa kabog. Siya gamhanan nga manulonda, bisan nahulog. Siya nagpamatuod sa iyang kaugalingon nga pangulo sa pagrebelde ug ang dios niining kalibutana.

Placing Jesus upon a high mountain, Satan caused the kingdoms of the world, in all their glory, to pass in panoramic view before Him. The sunlight lay on templed cities, marble palaces, fertile fields, and fruit-laden vineyards. The traces of evil were hidden. The eyes of Jesus, so lately greeted by gloom and desolation, now gazed upon a scene of unsurpassed loveliness and prosperity. Then the tempter's voice was heard: "All this power will I give Thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If Thou therefore wilt worship me, all shall be Thine."

Sa gibutang si Jesus sa taas nga bukid, si Satanas naghimo sa mga ginharian sa kalibutan, sa ilang tanang himaya, nga moagi sa ilang matahum talan-awon sa atubangan Niya. Ang silaw sa adlaw nahiluna sa mga siyudad may mga templo, mga palasyo nga marmol, mga matambok nga kaumhan, ug mga kaparasan nga napuno sa mga bunga. Ang agi sa dautan natagoan. Ang mga mata ni Jesus, nga dili pa dugay nakahibalag sa kangitngit ug kasub-anan, karon naglantaw diha sa talan-awon sa dili matupngang katahum ug kahamugaway. Unya ang tingog sa manunulay nadungog: "Tanan kining gahum akong ihatag Kanimo, ug ang himaya nila: kay kana gihatag na kanako; ug bisan kinsa nga akong gusto akong hatagan niini. Kon Ikaw mosimba kanako, tanan kini ma Imo."

Christ's mission could be fulfilled only through suffering. Before Him was a life of sorrow, hardship, and conflict, and an ignominious death. He must bear the sins of the whole world. He must endure separation from His Father's love. Now the tempter offered to yield up the power he had usurped. Christ might deliver Himself from the dreadful future by acknowledging the supremacy of Satan. But to do this was to yield the victory in the great controversy. It was in seeking to exalt himself above the Son of God that Satan had sinned in heaven. Should he prevail now, it would be the triumph of rebellion.

Ang buluhaton ni Kristo matuman lamang pinaagi sa pag-antus. Sa atubangan Niya mao ang kinabuhi sa kasub-anan, kalisdanan, ug pakig-away, ug ang makauulaw nga kamatayon. Iyang pagadad-on ang mga sala sa tibuok kalibutan. Iyang antuson ang pagpahimulag gikan sa Iyang Amahanong gugma. Karon ang manunulay nagtanyag sa pagtugyan sa gahum nga iyang nailog. Si Kristo makaluwas unta sa Iyang Kaugalingon gikan sa makahahadlok nga kaugmaon pinaagi sa pag-ila sa kagamhanan ni Satanas. Apan ang paghimo niini mao ang pagtugyan sa kadaugan sa dakung panag-away. Diha sa pagpangita sa pagpataas sa iyang kaugalingon labaw sa Anak sa Dios nga si Satanas nakasala sa langit. Modaug ba siya karon, maoy kalampusan sa pagrebelde.

When Satan declared to Christ, The kingdom and glory of the world are delivered unto me, and to whomsoever I will I give it, he stated what was true only in part, and he declared it to serve his own purpose of deception. Satan's dominion was that wrested from Adam, but Adam was the vicegerent of the Creator. His was not an independent rule. The earth is God's, and He has committed all things to His Son. Adam was to reign subject to Christ. When Adam betrayed his sovereignty into Satan's hands, Christ still remained the rightful King. Thus the Lord had said to King Nebuchadnezzar, "The Most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever He will." Daniel 4:17. Satan can exercise his usurped authority only as God permits.

Sa dihang mipahibalo si Satanas ngadto kang Kristo, ang ginharian ug himaya sa kalibutan gihatag nganhi kanako, ug bisan kinsa nga akong hatagan niini, iyang giingon mao ang matuod sa bahin lamang, ug iya kining gisaysay aron sa pagserbe sa iyang katuyoan sa paglimbong. Ang dominyo ni Satanas mao kadtong iyang nailog gikan kang Adan, apan si Adan mao ang tinugyanan sa Maglalalang. Ang iya dili pagmando nga kinaugalingon. Ang yuta iya sa Dios, ug Iyang gitugyan ang tanang mga butang ngadto sa Iyang Anak. Si Adan magmando nga magpasakup ngadto kang Kristo. Sa dihang gitugyan ang iyang pagmando ngadto sa mga kamot ni Satanas, si Kristo nagpabilin gihapon nga matuod nga Hari. Sa ingon niana ang Ginoo miingon ngadto kang Hari Nabukodonosor, "ang Labing Halangdon Uyamot nagadumala sa ginharian sa mga tawo, ug nagahatag niana kang bisan kinsa nga Iyang hiuyonan." Dan. 4:17. Si Satanas makapalihok sa iyang inilog nga gahum diha lamang kon tugotan sa Dios.

When the tempter offered to Christ the kingdom and glory of the world, he was proposing that Christ should yield up the real kingship of the world, and hold dominion subject to Satan. This was the same dominion upon which the hopes of the Jews were set. They desired the kingdom of this world. If Christ had consented to offer them such a kingdom, they would gladly have received Him. But the curse of sin, with all its woe, rested upon it. Christ declared to the tempter, "Get thee behind Me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and Him only shalt thou serve."

Sa dihang ang manunulay mitanyag ngadto kang Kristo sa ginharian ug himaya sa kalibutan, siya naghangyo nga si Kristo motugyan sa matuod nga pagkahari sa kalibutan, ug magmando ilalum ni Satanas. Mao kini gihapon nga dominyo diin ang mga paglaum sa mga Judiyo nahiluna. Sila naghandum sa ginharian niining kalibutan. Kon si Kristo misugot nga motanyag kanila nianang ginharian, sila malipay kaayo sa pagdawat Kaniya. Apan ang tunglo sa sala, uban sa tanan niyang kaalautan, mapahiluna niini. Si Kristo mipahibalo sa manunulay, "Pahilayo ka Kanako, Satanas; kay nahisulat na, Simbahon mo ang Ginoo nga Imong Dios, ug Kaniya lamang ikaw mag-alagad."

By the one who had revolted in heaven the kingdoms of this world were offered Christ, to buy His homage to the principles of evil; but He would not be bought; He had come to establish a kingdom of righteousness, and He would not abandon His purpose. With the same temptation Satan approaches men, and here he has better success than with Christ. To men he offers the kingdom of this world on condition that they will acknowledge his supremacy. He requires that they sacrifice integrity, disregard conscience, indulge selfishness. Christ bids them seek first the kingdom of God, and His righteousness; but Satan walks by their side and says: Whatever may be true in regard to life eternal, in order to make a success in this world you must serve me. I hold your welfare in my hands. I can give you riches, pleasures, honor, and happiness. Hearken to my counsel. Do not allow yourselves to be carried away with whimsical notions of honesty or self-sacrifice. I will prepare the way before you. Thus multitudes are deceived. They consent to live for the service of self, and Satan is satisfied. While he allures them with the hope of worldly dominion, he gains dominion over the soul. But he offers that which is not his to bestow, and which is soon to be wrested from him. In return he beguiles them of their title to the inheritance of the sons of God.

Pinaagi sa usa nga mirebelde sa langit ang mga ginharian niining kalibutana gitanyag ngadto kang Kristo, aron pagpalit sa Iyang pagsimba ngadto sa mga prinsipio sa dautan; apan Siya dili mapalit; Siya mianhi aron pagtukod sa ginharian sa pagkamatarung, ug dili Niya biyaan ang Iyang tuyo. Sa samang tentasyon si Satanas moduol sa mga tawo, ug dinhi aduna siyay maayong kalampusan kay sa ngadto kang Kristo. Ngadto sa mga tawo iyang gitanyag ang ginharian niining kalibutana sa kondisyon nga ilhon ang iyang pagkagamhanan. Iyang gihangyo nga ilang isakripisyo ang ilang pagkamaminatud-on, isalikway ang konsiencia, magpatagbaw sa kaugalingon. Si Kristo naghangyo kanila nga pangitaon pag-una ang ginharian sa Dios, ug ang Iyang pagkamatarung; apan si Satanas molakaw sa ilang kiliran ug moingon; Kon unsa man ang tinuod sa kinabuhing walay katapusan, aron ka mahimong malampuson niining kalibutana ikaw mag-alagad kanako. Akong gikuptan ang imong katungod sa akong mga kamot. Ako makahatag kanimo sa kadatu, kalipayan, dungog, ug kasadya. Dawata ang akong mga tambag. Ayaw tugoti ang inyong kaugalingon nga madala sa walay hinungdang hunahuna sa pagkamaminatud-on ug pagsakripisyo-sa-kaugalingon. Akong andamon ang agianan sa atubangan nimo. Pinaagi niana dakung panon nalimbongan. Sila misugot sa pagkinabuhi alang sa serbisyo sa kaugalingon, ug si Satanas natagbaw. Samtang siya nagdani kanila uban sa paglaum sa kalibutanong pagmando, iya usab nadaug ang pagmando sa kalag. Apan siya mitanyag nianang dili iyang katungod sa paghatag, ug sa dili madugay pagakuhaon gikan kaniya. Balus niini iyang limbongan sila sa ilang katungod sa panulondon sa mga anak sa Dios.

Satan had questioned whether Jesus was the Son of God. In his summary dismissal he had proof that he could not gainsay. Divinity flashed through suffering humanity. Satan had no power to resist the command. Writhing with humiliation and rage, he was forced to withdraw from the presence of the world's Redeemer. Christ's victory was as complete as had been the failure of Adam.

Si Satanas nangutana kon si Jesus Anak ba sa Dios. Sa iyang katapusang pagpahawa aduna siyay proyba nga dili niya malimod. Ang pagkadiosnon mikilab ngadto sa nag-antus nga tawhanon. Si Satanas walay gahum sa pagsukol sa sugo. Nagakurog uban sa kahiubos ug kasuko, napugos siya sa pagpahawa gikan sa presensia sa Manluluwas sa kalibutan. Ang kadaugan ni Kristo nabug-os ingon nga napakyas si Adan.

So we may resist temptation, and force Satan to depart from us. Jesus gained the victory through submission and faith in God, and by the apostle He says to us, "Submit yourselves therefore to God. Resist the devil, and he will flee from you. Draw nigh to God, and He will draw nigh to you." James 4:7, 8. We cannot save ourselves from the tempter's power; he has conquered humanity, and when we try to stand in our own strength, we shall become a prey to his devices; but "the name of the Lord is a strong tower: the righteous runneth into it, and is safe." Proverbs 18:10. Satan trembles and flees before the weakest soul who finds refuge in that mighty name.

Busa kita mahimong makasukol sa tentasyon, ug mapugos si Satanas sa pagpahawa gikan kanato. Si Jesus nakadawat sa kadaugan pinaagi sa pagsugot ug pagtuo diha sa Dios, ug pinaagi sa apostol Siya miingon kanato, "Magpasakup kamo sa inyong kaugalingon ngadto sa Dios. Sukli ang yawa ug siya mokalagiw gikan kaninyo. Magpaduol ka sa Dios, ug Siya magpaduol diha kanimo." Jak. 4:7, 8. Kita dili makaluwas sa atong kaugalingon gikan sa gahum sa manunulay; siya nakadaug sa tawhanong binuhat, ug kon kita mosulay sa pagtindog sa atong kaugalingong kusog, kita mahimong biktima sa iyang mga piano; apan "ang ngalan ni Jehoba maoy usa ka malig-ong torre: ang matarung magadalagan nganha niana ug may kaluwasan." Prob. 18:10. Si Satanas mokurog ug mokalagiw sa atubangan sa labing maluya nga kalag nga makakaplag ug taguanan nianang gamhanang ngalan.

After the foe had departed, Jesus fell exhausted to the earth, with the pallor of death upon His face. The angels of heaven had watched the conflict, beholding their loved Commander as He passed through inexpressible suffering to make a way of escape for us. He had endured the test, greater than we shall ever be called to endure. The angels now ministered to the Son of God as He lay like one dying. He was strengthened with food, comforted with the message of His Father's love and the assurance that all heaven triumphed in His victory. Warming to life again, His great heart goes out in sympathy for man, and He goes forth to complete the work He has begun; to rest not until the foe is vanquished, and our fallen race redeemed.

Human molakaw ang kaaway, si Jesus nalup-og sa yuta nga maluya, uban sa kaluspad sa kamatayon sa Iyang dagway. Ang mga manulonda sa langit nagtan-aw sa panag-away, nakita ang ilang hinigugmang Pangulo samtang Siya nakalabang sa dili-matukib nga pag-antus aron paghimog agianan sa pagkalagiw alang kanato. Siya nakaantus sa pagsulay, daku pa kay sa kita na unya ang pagatawgon sa pag-antus. Ang mga manulonda karon mialagad ngadto sa Anak sa Dios samtang siya nagahigda sama sa usa nga himalatyon. Siya napalig-on sa pagkaon, gilipay uban sa mensahe sa gugma sa Iyang Amahan ug sa kasegurohan nga ang tanang langit midaug sa Iyang kadaugan. Nangitngit ngadto sa kinabuhi pag-usab, ang Iyang dakung kasingkasing nalooy sa tawo, ug Siya milakaw aron pagtapus sa buhat nga Iya nang nasugdan; nga dili mopahulay hangtud ang kaaway mapildi, ug ang atong nahulog nga kaliwatan maluwas.

Never can the cost of our redemption be realized until the redeemed shall stand with the Redeemer before the throne of God. Then as the glories of the eternal home burst upon our enraptured senses we shall remember that Jesus left all this for us, that He not only became an exile from the heavenly courts, but for us took the risk of failure and eternal loss. Then we shall cast our crowns at His feet, and raise the song, "Worthy is the Lamb that was slain to receive power, and riches, and wisdom, and strength, and honor, and glory, and blessing." Revelation 5:12.

Ang bili sa atong kaluwasan dili gayud mahibaloan hangtud nga ang mga linuwas makatindog kauban sa Manluluwas sa atubangan sa trono sa Dios. Unya kon ang kahimayaan sa puloy-anang walay katapusan mobuto diha sa atong napuno sa kalipay nga mga igbalati atong mahinumduman nga si Jesus nagbilin niining tanan alang kanato, apan alang kanato midala sa katalagman sa kapakyas ug walay katapusang kapildihan. Unya atong ibutang ang atong mga purongpurong sa Iyang tiilan, ug magpatugbaw sa alawiton, "Ang Kordero nga gipatay takus sa pagdawat ug gahum ug kadatu ug kinaadman ug kusog ug kadungganan ug himaya ug panalangin." Pin. 5:12.